TÜSAF Başkanı Murat Büyükçelebi, Kontra Sigortacı’nın trafik sigortasının zarar nedenlerinden birinin acente komisyonları olduğunu söyleyerek, zararın birçok nedeni varken acentelerin ele alınmasını haksızlık olarak nitelendirdi.

Hayatımız Sigortalı Dergisi’nin en çok ilgi gören bölümlerinden bir tanesi Kontra Sigortacı. Kontra Sigortacı, Aralık sayısında yer alan köşe yazısında* acentelerin ‘komisyonlarda asgari tarife’ talebini elealmıştı. Trafik sigortasının sektördeki zararın nedeni olduğunu ifade eden Kontra Sigortacı, şirketlerin zarara piyasa koşulları çerçevesinde fiyat artırarak ya da maliyetleri düşürerek tepki verdiğini belirterek, “Elinde düşürebileceği en önemli maliyet nedir? Tabii ki acente komisyonu” şeklinde yazmıştı.

Serbest piyasa koşullarına uygun olarak iyi koşullarda komisyonların arttığını, kötü koşullarda komisyonların azaldığını belirten Kontra Sigortacı, acentelerin düşen komisyonlar nedeniyle serzenişlerine, “Önceki yıllarda yüzde 35’lere varan komisyonları alırken kimse çıkıp bu rakam fazla demiyordu. Komisyonlar düşmeye başlayınca serbest piyasa tu kaka oluverdi” şeklinde cevap vermişti.

“Kazanın doğurduğuna herkes inandı ama öldüğüne inanmak isteyen yok” diyen Kontra Sigortacı’nın bu yazısı sosyal medyada da acenteler tarafından eleştirilmişti.

“Bizler olmasak sigorta sektörü bugünlere gelir miydi?” diyen TÜSAF Başkanı Murat Büyükçelebi de Kontra Sigortacı’nın bahsettiği oranlarda komisyonların verildiğini hiç duymadığını ifade etti.

Kontra Sigortacı’nın sektördeki zararda başarısız yöneticiler, suistimaller, mevzuat sorunları gibi birçok etkeni atladığını belirten Büyükçelebi, “16 bin acentenin yaklaşık 200 bin kişinin ekmek yediği bu meslek örgütünün kazancını haksızca yazmayın, bu kadar kişinin vebalini almayın, sonunuz pek hayırlı olmaz” şeklinde açıklama yaptı. Büyükçelebi’nin açıklaması şöyle:

“Sayın Kontra Sigortacı (Muhtemelen bir sigorta şirketinin mevcutta çok kıymetli genel müdürü veya emekli bir genel müdür),

20.12.2015 tarihindeki www.sigortasikayeti.com.tr’deki yazınızı bir süre sonra görebildim. Size cevaben bir yazı yazmak istedim, ancak iş yoğunluğundan bugüne kısmet oldu.

Bu dönemde Ocak başındaki Hayatımız Sigortalı Dergisi’ndeki yazınızı da okudum, aynı dergide aynı şekilde bir sigorta şirketinin genel müdürünün de sizin söyleminizden alıntılar yaptığını da gördüm.

Trafik sigortasındaki zararın sebeplerinden en önemlisinin maliyet nedeniyle acente komisyonları olduğunu belirtmişsiniz, hatta sigorta şirketlerinin bunu tepki olarak düşürdüğünü ifade etmişsiniz.

Sonra “serbest piyasa şartları komisyon düşürmeyi gerektiriyor” demişsiniz.

Rahatsız olduğumuzu, her yolu denediğimizi belirtip, bu ürün için tali, şube, iş paylaşımı yollarını denediğimizi iletip, en sonunda ‘yüzde 35 alırken iyiydi, şimdi biraz burnunuz sürtsün’ demişsiniz.

Başarısız yöneticilerden, suistimallerden, şirket yöneticisi olup da bu durumdan uygun bir şekilde yararlananlardan, mevzuat sorunlarından (TSB’nin en son yaptığı açıklamadaki sebeplerden) hiç bahsetmemişsiniz. Brokerin taktığı 50 milyon TL’den, buna göz yumanlardan, daha bunun gibi birçok zarar kalemine değinmemişsiniz. Samimiyeti bir kenara bırakıp, en önemli suçlu acente demişsiniz.

20 yıllık sigortacıyım, trafik branşında yüzde 35’i duymadım. Birkaç organizasyon yapan acentenin yüzde 30 aldığını kulaktan kulağa geldiğini duydum. Bu acenteler 16 bin acente sayısının içinde 30-40’ı geçmez. Bunlar bu komisyonu sigorta şirketleriyle yaptıkları pazarlık sonucu alan ya da sigorta şirketlerinin ‘bize üretim yap, komisyonunu çıkartayım’ dediği acenteler. Diğer acenteler yüzde 15’i bile birkaç senedir komik trafik sigortası primleri üzerinden alıyorlardı. Yine bu 30-40 acente, talilik yaptı, yine 30-40 acente şube organizasyonu kurdu. Bu yapıların bazıları, bazı şirketlerden yüksek komisyon aldılar ve alıyorlar. O zaman onlar vermesinler. Zarar ediyorlarsa neden verdiler ve veriyorlar?

Acenteleri yazarken işinize geldiği gibi ya da (iyi tarafıyla bakarsak) bilgisizce yazmayın, birkaç kez düşünüp öyle yazın.

Bizler olmasak sigorta sektörü bugünkü durumuna gelebilir miydi? Geçmiş rakamlara ve bugüne bakın.

16 bin acentenin yaklaşık 200 bin kişinin ekmek yediği bu meslek örgütünün kazancını haksızca yazmayın, bu kadar kişinin vebalini almayın, sonunuz pek hayırlı olmaz.

Hataları yazın, çözüm yollarını yazın, hırsızları yazın, yapılan yanlışları yazın ki bir daha yapılmasın, sektör bu duruma düşmesin.”